هشدار یونسکو: هوش مصنوعی تولیدکننده تا ۲۴٪ از درآمد خالقان موسیقی را میبلعد

گزارش جدید یونسکو پیشبینی میکند که گسترش محتوای تولیدشده توسط هوش مصنوعی میتواند تا سال ۲۰۲۸ منجر به کاهش ۲۴ درصدی درآمد جهانی خالقان موسیقی و ۲۱ درصدی درآمد تولیدکنندگان محتوای صوتیتصویری شود. این در حالی است که وابستگی خالقان به درآمدهای دیجیتال به شدت افزایش یافته و چارچوبهای حقوقی موجود مانند «استفاده منصفانه» در برابر تمرین مدلهای تجاری هوش مصنوعی تحت فشار قرار گرفتهاند.
نکات کلیدی
– یونسکو پیشبینی کرده درآمد خالقان موسیقی تا سال ۲۰۲۸ ممکن است تا ۲۴٪ و درآمد تولیدکنندگان محتوای صوتیتصویری تا ۲۱٪ کاهش یابد.
– سهم درآمدهای دیجیتال از کل درآمد خالقان از ۱۷٪ در سال ۲۰۱۸ به ۳۵٪ در زمان حاضر افزایش یافته است.
– دکترینهای حقوقی «استفاده منصفانه» برای ارزیابی استفادههای انسانی و موردی طراحی شدهاند و در برابر بلعیدن گسترده آثار دارای حق نشر برای توسعه مدلهای تجاری هوش مصنوعی ناکارآمد به نظر میرسند.
– شكاف دیجیتالی مهارتی میان كشورهای توسعهیافته (۶۷٪) و در حال توسعه (۲۸٪) میتواند خسارات ناشی از هوش مصنوعی را تشدید كند.
– دادخواهیهای حقوقی متعددی علیه شرکتهایی مانند OpenAI، گوگل، متا و Anthropic به دلیل استفاده از آثار برای آموزش مدلهای هوش مصنوعی در جریان است.
– حق نشر از «بیان خاص» محافظت میکند و نه از «سبک»، بنابراین راهکارهای حقوقی برای خالقانی که سبکشان تقلید شده، پراکنده و ناقص است.
– بخشی از صنعت فناوری در حال سرمایهگذاری برای سازگاری است، مانند سرمایهگذاری ۲ میلیون دلاری Google.org برای آموزش مهارتهای پایه هوش مصنوعی به هنرمندان.
پیشبینی تاریک یونسکو برای اقتصاد خلاق
یونسکو در آخرین گزارش خود با عنوان «بازطراحی سیاستها برای خلاقیت» هشدار داده که هوش مصنوعی تولیدکننده (Generative AI) آماده است تا بخش قابلتوجهی از اقتصاد خلاق جهان را بلعیده و به آن آسیب بزند. این گزارش جهانی که دادههای بیش از ۱۲۰ کشور را تحلیل کرده، پیشبینی میکند که با گسترش محتوای تولیدشده توسط هوش مصنوعی و رقابت آن با آثار ساخته دست بشر، خالقان موسیقی تا سال ۲۰۲۸ ممکن است تا ۲۴ درصد و تولیدکنندگان محتوای صوتیتصویری تا ۲۱ درصد از درآمد جهانی خود را از دست بدهند.
این پیشبینی در شرایطی مطرح میشود که خالقان بیش از هر زمان دیگری به کانالهای دیجیتالی وابسته شدهاند. یافتههای یونسکو نشان میدهد سهم درآمدهای دیجیتال از کل درآمد خالقان از ۱۷ درصد در سال ۲۰۱۸ به ۳۵ درصد در زمان حاضر افزایش یافته است. این انتقال به سمت فضای دیجیتال اگرچه میتواند سودآور باشد، اما ناپایدار است و خالقان را در معرض خطر نقض مالکیت فکری قرار داده است.
همچنین قدرت پلتفرمها و سیستمهای کوراتوری ناشفاف، هنرمندان کمتر شناخته شده را به حاشیه رانده است. از سوی دیگر، بودجه عمومی اختصاص یافته به فرهنگ در سطح جهانی همچنان کمتر از ۰.۶ درصد تولید ناخالص داخلی باقی مانده که این شکاف حمایتی را عمیقتر کرده است.
فشار بیسابقه بر چارچوبهای حقوقی
به گفته کارشناسان حقوقی، پیشبینیهای یونسکو به شدت استدلالهای هنجاری برای بازتنظیم چارچوبهای حق نشر و حقوق مرتبط را تقویت میکند. ایشیتا شارما، شریک مدیریتی Fathom Legal، معتقد است بحث از نوآوری انتزاعی به سمت «عدم تعادل توزیعی» حرکت کرده است؛ جایی که سیستمهای هوش مصنوعی در مقیاس وسیع و بدون جبران خسارت متناسب، از آثار محافظتشده ارزش استخراج میکنند.
شارما خاطرنشان میکند که دکترینهای موجود «استفاده منصفانه» و «معامله منصفانه» در بستر آموزش هوش مصنوعی و تکثیر خروجیهای آن به شدت تحت فشار به نظر میرسند. این دکترینها برای ارزیابی «استفادههای دگرگونساز انسانی و موردی» طراحی شدهاند، نه برای بلعیدن کلی و گسترده آثار دارای حق نشر به منظور توسعه مدلهای تجاری.
حتی اگر فرآیند آموزش مدلهای هوش مصنوعی به عنوان یک فرآیند دگرگونساز قلمداد شود، استقرار خروجیهایی که جایگزین آثار اصلی میشوند، تحلیل حقوقی را پیچیده میکند. این عدم قطعیت غالباً به نفع شرکتهای بزرگ فناوری تمام میشود و موازنه قدرت را به ضرر خالقان منفرد تغییر میدهد.
شکافهای ساختاری و چالش جبران خسارت
گزارش یونسکو به شکافهای ساختاری دیگری نیز اشاره میکند که میتواند خسارات ناشی از هوش مصنوعی را تشدید کند. یکی از بارزترین این شکافها، تقسیم دیجیتالی مهارتهاست که در کشورهای توسعهیافته ۶۷ درصد و در کشورهای در حال توسعه تنها ۲۸ درصد است. همچنین ظرفیت ملی محدود برای سنجش مصرف فرهنگی دیجیتال، امکان برنامهریزی دقیق و سیاستگذاری مؤثر را کاهش میدهد.
برای خالقانی که سبک یا صدای متمایزشان توسط هوش مصنوعی تقلید میشود، راهکارهای حقوقی موجود پراکنده و ناقص هستند. حق نشر از «بیان خاص» یک اثر محافظت میکند، نه از «سبک» کلی یک هنرمند. از سوی دیگر، ادعاهای مربوط به حقوق تبلیغاتی یا تأیید دروغین نیز در حوزههای قضایی مختلف یکسان نیستند. این ناکارآمدیها، خواستها برای تدوین قوانین محافظتی شفافتر با محوریت جبران خسارت را افزایش داده است.
نبرد حقوقی در جبهههای مختلف
پرسش درباره این که چه کسانی از رشد هوش مصنوعی سود میبرند، اکنون به طور فعال در مراجع قضایی در حال بررسی است. OpenAI و سایر شرکتهای فعال در حوزه هوش مصنوعی با دادخواهیهای فزاینده حق نشری از سوی نویسندگان و ناشران مواجه هستند که مدعی دانلود کتابها بدون مجوز و استفاده از آنها برای آموزش مدلها هستند. اخیراً یک قاضی در نیویورک اجازه داد تا ادعاهای کلیدی نقض حق نشر در یک پرونده حقوقی consolidatشده به جریان خود ادامه دهد.
ناشران نیز به دعوای حقوقی علیه گوگل پیوستهاند و ادعا میکنند این شرکت بدون اجازه کتابها را کپی کرده تا هوش مصنوعی Gemini خود را آموزش دهد. در عین حال، قضات در پروندههای مشابه مربوط به آموزش مدلها با استفاده از کتابها، برای متا و Anthropic تا حدی حق «استفاده منصفانه» قائل شدهاند.
در هالیوود نیز بیش از ۵۰۰ نویسنده، بازیگر و متخصص فناوری از «ائتلاف خالقان در مورد هوش مصنوعی» حمایت کردهاند. این ائتلاف خواستار وضع استانداردهای قابل اجرا برای نحوه آموزش سیستمهای هوش مصنوعی و چگونگی جبران خسارت خالقان شده است.
سرمایهگذاری برای سازگاری و آیندهای نامشخص
در کنار این نبرد حقوقی، بخشی از صنعت فناوری در حال سرمایهگذاری برای کمک به سازگاری خالقان با این دنیای جدید است. به عنوان نمونه، Google.org سرمایهگذاری ۲ میلیون دلاری در مؤسسه ساندنس اعلام کرده تا مهارتهای پایه هوش مصنوعی را به بیش از ۱۰۰,۰۰۰ هنرمند آموزش دهد. در این نگاه، سواد هوش مصنوعی به یک شایستگی خلاقانه پایه تبدیل شده است.
با این حال، سؤال اصلی اینجاست که آیا این گونه برنامههای آموزشی میتوانند اثرات منفی گسترده پیشبینی شده بر اقتصاد خلاق را خنثی کنند یا خیر. به نظر میرسد تقابل بین نوآوری تکنولوژیک و حمایت از خالقان انسانی به یکی از تعیینکنندهترین مباحث حوزه فرهنگ و فناوری در سالهای آینده تبدیل خواهد شد. نتیجه این تقابل نه تنها بر درآمد میلیونها هنرمند، بلکه بر تنوع و غنای محتوای فرهنگی که همه ما مصرف میکنیم، تأثیر عمیقی خواهد گذاشت.