ونکوور در برابر بیتکوین: چرا این شهر نتوانست به استقبال رمزارز برود؟
کارکنان شهرداری ونکوور پس از بررسی، نتیجه گرفتهاند که منشور این شهر اجازه نگهداری بیتکوین به عنوان دارایی ذخیره شهری را نمیدهد. این تصمیم، طرح پیشنهادی شهردار برای تبدیل شدن به یک شهر «دوستدار بیتکوین» را عملاً به بنبست کشانده است. محدودیتهای قانونی استانی و الزامات حفظ سرمایه در خزانهداری شهری، اصلیترین موانع این مسیر بودهاند.
نکات کلیدی
– کارکنان شهرداری ونکوور به این نتیجه قطعی رسیدهاند که بیتکوین یک دارایی سرمایهگذاری مجاز برای ذخایر شهری طبق منشور ونکوور نیست.
– طرح اولیه که از سوی شهردار کن سیم مطرح شده بود، بررسی امکان پذیرش مالیات و عوارض به رمزارز و تبدیل بخشی از ذخایر مالی شهر به بیتکوین را در دستور کار داشت.
– وزارت امور شهری بریتیش کلمبیا از همان ابتدا اعلام کرده بود که شهرداریها طبق قوانین استانی نمیتوانند ذخایر مالی خود را در رمزارزها نگهداری کنند.
– خزانههای شهری با هدف حفظ سرمایه طراحی شدهاند و این ساختار، داراییهایی مانند بیتکوین را از جعبه ابزار ذخایر خارج میکند.
– ارزش سیاسی یا برندینگ حمایت از رمزارزها میتواند انگیزه شهرها برای بررسی چنین طرحهایی باشد، اما در غیاب این انگیزه، اغلب پروposals در مرحله امکانسنجی متوقف میشوند.
پایان یک طرح جاهطلبانه
کارکنان شهرداری ونکوور رسماً توصیه کردهاند که طرح شورای شهر برای بررسی امکان «دوستدار بیتکوین» شدن این شهر بسته شود. این توصیه بر پایه بررسیهای انجامشده و این نتیجهگیری صریح ارائه شده که قوانین حاکم بر شهر، اجازه نگهداری بیتکوین به عنوان یک دارایی ذخیره شهری را نمیدهد.
گزارش کارکنان به شورای شهر نشان میدهد که آنها «به طور قطعی مشخص کردهاند» که بیتکوین یک دارایی سرمایهگذاری مجاز نیست. آنها استناد اصلی خود را به منشور ونکوور متکی کردهاند. این منشور که یک قانون استانی است، نحوه اداره شهر از جمله چگونگی سرمایهگذاری وجوه شهری را تعیین میکند و در حال حاضر راهی برای گنجاندن بیتکوین در سبد داراییهای ذخیره شهری پیشبینی نکرده است.
این توصیه بیش از یک سال پس از آن مطرح میشود که شورای شهر ونکوور در ابتدا از طرح شهردار کن سیم برای بررسی این موضوع حمایت کرد. پیشنهاد اولیه از مقامات خواسته بود تا امکان پذیرش مالیات و عوارض به صورت رمزارز و همچنین امکان تبدیل بخشی از ذخایر مالی شهر به بیتکوین را بررسی کنند.
محدودیتهای قانونی از همان ابتدا
اما این طرح از همان آغاز با موانع حقوقی جدی روبرو بود. وزارت امور شهری بریتیش کلمبیا بلافاصله پس از مطرح شدن ایده اعلام کرد که شهرداریها طبق مقررات استانی مجاز به نگهداری ذخایر مالی خود در قالب رمزارز نیستند. این وزارتخانه در بیانیهای تأکید کرد که هدف قانونگذاری این است که «وجوه دولتهای محلی در معرض ریسک نامتعارف قرار نگیرند.»
کوین لی، مدیر ارشد کسبوکار صرافی رمزارز گیت، به دیکریپت گفت که موانع حقوقی و خزانهداری از همان ابتدا قابل درک بودند، بنابراین تصمیم به پایان دادن به این روند چندان تعجبآور نیست. به نظر او، چشمانداز اولیه در ونکوور «به اندازه یک ابتکار عملی مالی شهری، بازتاب دهنده دیدگاه شخصی پرو-بیتکوین شهردار کن سیم بود.»
در آن زمان، شهردار کن سیم از طرح خود دفاع کرده و گفته بود بیتکوین در «۱۶ سال گذشته» بهترین دارایی از نظر عملکرد بوده و حداقل باید به عنوان بخشی از یک سبد سرمایهگذاری متنوع مورد بررسی قرار گیرد.
ساختار محافظهکارانه خزانههای شهری
این نتیجهگیری، محدودیتهای گستردهتری در نحوه عملکرد مالی شهرداریها را نیز منعکس میکند. دامینیک جان، تحلیلگر شرکت تحقیقات کمی زئوس ریسرچ، به دیکریپت گفت که تقاضا برای بیتکوین محدودیت اصلی نیست، بلکه محدودیت در دستورالعملهای ترازنامه عمومی است.
او توضیح داد که خزانههای شهری «برای حفظ سرمایه ساختار یافتهاند، که داراییهایی مانند بیتکوین را خارج از جعبه ابزار ذخایر نگه میدارد.» جان افزود: «تا زمانی که قوانین، رویههای حسابداری و چارچوبهای نگهداری دارایی تکامل نیابند، شهرهایی مانند ونکوور در مرحله مطالعه متوقف خواهند ماند.»
وقتی از او پرسیده شد که آیا این میتواند سابقهای برای سایر شهرها ایجاد کند، گفت احتمالاً ایده مشابهی در جای دیگر بررسی خواهد شد، اگرچه اکثر پیشنهادها «در مرحله امکانسنجی از بین خواهند رفت.»
انگیزه سیاسی در برابر واقعیت عملیاتی
کوین لی از صرافی گیت معتقد است که چنین بررسیهایی تنها در صورتی اتفاق میافتد «که رهبران محلی معتقد باشند ارزش سیاسی، برندینگ یا ایدئولوژیکی در دیده شدن به عنوان حامی رمزارز یا حامی نوآوری وجود دارد.» او تأکید کرد که این ارزش، همانطور که در مورد ونکوور مشاهده شد، تضمینشده نیست.
لی گفت: «به محض اینکه مزیت سیاسی ضعیف باشد، بیشتر این ابتکارات احتمالاً در مرحله امکانسنجی متوقف میشوند.» او در ادامه توضیح داد که رمزارز هنوز بسیار بیشتر به عنوان یک سرمایهگذاری استفاده میشود تا یک وسیله پرداخت.
به گفته او، «گزینههای پرداخت دولت معمولاً از رفتار بخش خصوصی پیروی میکنند نه اینکه پیشرو باشند. اگر رمزارز به طور گسترده برای پرداختهای روزمره در خردهفروشی، تجارت الکترونیک و خدمات مورد استفاده قرار گیرد، پذیرش آن برای مالیات یا عوارض شهری به یک گسترش طبیعی تبدیل خواهد شد.»
حتی یکی از مخالفان طرح در شورای شهر، پیت فرای، به رسانههای محلی گفت که فرض میکرد این پیشنهاد قبلاً کنار گذاشته شده و دیدن اشاره به آن در گزارش شگفتانگیز بود. او گفت: «من فکر میکردم از قبل مرده به آب است. احتمالاً ذکر آن در اینجا پایان خوبی بود، اما نمیدانم که کاملاً ضروری بود.»