Technology

وایمو و چالش واقعی خودران بودن: نقش اپراتورهای انسانی در فیلیپین

در جلسه استماع سنای آمریکا، وایمو تأیید کرد که از اپراتورهای انسانی در خارج از کشور برای راهنمایی خودروهایش در موقعیت‌های دشوار استفاده می‌کند. سناتور اد مارکی این موضوع را از جنبه‌های امنیتی، سایبری و پاسخگویی زیر سؤال برد. این افشاگری پرسش‌های جدی درباره تعریف واقعی «خودران بودن» و نقش انسان در سیستم‌های اتوماسیون سطح بالا مطرح کرده است.

نکات کلیدی

– وایمو تأیید کرد اپراتورهای انسانی در فیلیپین در موقعیت‌های پیچیده به خودروهایش «راهنمایی» ارائه می‌دهند.
– سناتور اد مارکی این رویه را یک مسئله امنیتی و سایبری دانست و بر نگرانی‌های پاسخگویی تأکید کرد.
– وایمو اصرار دارد این افراد «راننده از راه دور» نیستند و تنها به سؤالات چندگزینه‌ای خودرو پاسخ می‌دهند.
– این شرکت می‌گوید تمام اپراتورها گواهینامه رانندگی دارند و در قوانین جاده‌ای مناطق تحت پشتیبانی آموزش دیده‌اند.
– کارشناسان ایمنی معتقدند حتی راهنمایی از راه دور نیز می‌تواند در وقوع تصادف نقش تعیین‌کننده داشته باشد.
– این جلسه در حالی برگزار شد که کنگره در حال بررسی ایجاد چارچوب فدرال برای وسایل نقلیه خودران است.
– تمایز بین «کمک از راه دور» و «رانندگی از راه دور» در بحث مقررات‌گذاری خودروهای خودران حیاتی است.

افشاگری در سنا و تعریف مجدد «خودران»

موریشیو پنیا، مدیر ارشد ایمنی وایمو، در برابر کمیته تجارت، علم و حمل‌ونقل سنای آمریکا شهادت داد که این شرکت در مواجهه با سناریوهایی که خودروها به تنهایی قادر به حل آن نیستند، بر اپراتورهای انسانی از راه دور تکیه می‌کند. او تأکید کرد که این افراد «راهنمایی» می‌کنند و «به‌صورت از راه دور خودرو را نمی‌رانند» و همواره خودروی وایمو مسئول «وظیفه پویای رانندگی» است.

این پاسخ سناتور ادوارد مارکی از ماساچوست را قانع نکرد. او پرسید آیا تمام این اپراتورهای از راه دور در داخل آمریکا مستقر هستند؟ پنیا پاسخ منفی داد و بعداً محل استقرار آن‌ها را فیلیپین اعلام کرد. مارکی هشدار داد که دخالت انسانی از خارج از کشور، ادعاهای عمومی درباره خودران بودن کامل را تضعیف می‌کند و در عین حال ریسک‌های ایمنی و سایبری جدیدی معرفی می‌کند.

او گفت اطلاعاتی که اپراتورها دریافت می‌کنند ممکن است منسوخ باشد و این می‌تواند آسیب‌پذیری‌های سایبری عظیمی ایجاد کند. قانونگذاران همچنین پرسیدند که آیا اپراتورهای از راه دور در خارج از کشور، مشمول استانداردهای صدور مجوز یا مقرراتی آمریکا می‌شوند یا خیر.

پاسخ وایمو: راهنمای بافتاری، نه راننده

یک سخنگوی وایمو در مصاحبه‌ای تأکید کرد که شرکت آن‌ها اپراتورهای از راه دور را «راننده» در نظر نمی‌گیرد و ایده کنترل خودرو توسط انسان در زمان واقعی را رد می‌کند. نقش آن‌ها رانندگی از راه دور خودرو نیست. آن‌ها عموماً به سؤالات چندگزینه‌ای که خودرو مطرح می‌کند، پاسخ می‌دهند.

تمام فرآیند رانندگی در واقع درون خودرو اتفاق می‌افتد و از راه دور انجام نمی‌شود. این سخنگو افزود که همه عوامل پاسخ ناوگان، چه آن‌هایی که در آمریکا مستقر هستند و چه آن‌هایی که در خارج از کشور هستند، گواهینامه رانندگی دارند و در مورد قوانین جاده‌ای محلی در مناطقی که پشتیبانی می‌کنند، آموزش می‌بینند.

وایمو ورودی انسانی را «بافتاری» توصیف کرد نه «دستوری». انسان در یک سناریوی چالش‌برانگیز یک پیشنهاد ارائه می‌دهد و راننده وایمو این پیشنهاد را هنگام گرفتن تصمیم بعدی خود در نظر می‌گیرد. این شرکت اخیراً دور جدیدی از تأمین مالی ۱۶ میلیارد دلاری را اعلام کرده که ارزش آن را به ۱۲۶ میلیارد دلار رسانده است.

نظر کارشناسان: مرز باریک بین کمک و مسئولیت

برخی از پژوهشگران ایمنی معتقدند که دخالت انسانی از راه دور همچنان می‌تواند وقتی اوضاع خراب می‌شود، نقشی تعیین‌کننده داشته باشد. فیلیپ کوپمن، استاد بازنشسته دانشگاه کارنگی ملون که بر روی ایمنی وسایل نقلیه خودران مطالعه می‌کند، به تصادفات گذشته‌ای اشاره کرد که در آن‌ها کمک از راه دور به بروز خطا کمک کرده است.

او گفت حتی با اینکه وایمو می‌گوید این دستیاران از راه دور در واقع فرمان یا ترمز را کنترل نمی‌کنند، کمک آن‌ها می‌تواند به‌طور قابل‌ملاحظه‌ای در وقوع تصادف نقش داشته باشد و به نظر من، این آن‌ها را به یک راننده پشتیبان تبدیل می‌کند.

از سوی دیگر، ویلیام ریگز، استاد دانشگاه سان فرانسیسکو که بر سیاست و استقرار وسایل نقلیه خودران مطالعه می‌کند، گفت استفاده از پشتیبانی انسانی خارج از سایت با نحوه طراحی و مقررات‌گذاری سیستم‌های خودران امروزی سازگار است.

او تأکید کرد تمایز قائل شدن بین «کمک انسانی از راه دور» و «رانندگی از راه دور» مهم است، زیرا این اصطلاحات اغلب با هم اشتباه گرفته می‌شوند. رانندگی از راه دور مستلزم کنترل مستقیم وسیله نقلیه از فاصله دور است، در حالی که نظارت از راه دور – که توسط شرکت‌های در حال توسعه خودرانی واقعی سطح ۴ استفاده می‌شود – به خودروها اجازه می‌دهد به‌طور مستقل تصمیم‌گیری روی‌بوردی داشته باشند.

بستر مقرراتی و آینده خودروهای خودران

این جلسه استماع در حالی برگزار شد که ایالت‌های آمریکا همچنان در حال صدور مقررات حاکم بر وسایل نقلیه خودران هستند و کنگره در حال بررسی تصویب یا عدم تصویب یک قانون فدرال برای نظارت بر این فناوری است. وایمو و سایر شرکت‌ها از جمله تسلا که در این جلسه شهادت دادند، تحت بررسی فزاینده‌ای درباره قابلیت‌های خودران خود قرار دارند.

ریگز افزود که این خودروها همچنان در محدوده حوزه‌های طراحی عملیاتی تعریف‌شده و مجاز خود عمل می‌کنند. این حوزه‌ها با همکاری مقامات تنظیم‌کننده ایالتی به دقت تعریف شده و به چارچوب‌های قانونی در حال تحول حول قوانین رانندگی پایبند هستند.

بحث حاضر تنها به یک شرکت محدود نمی‌شود، بلکه تعریف استانداردهای ملی، شفافیت در مورد سطح واقعی اتوماسیون و ایجاد چارچوب‌های پاسخگویی روشن را به چالشی کلیدی برای کل صنعت خودروهای خودران تبدیل کرده است. نتیجه این مباحث می‌تواند آینده مقررات‌گذاری و پذیرش عمومی این فناوری را برای سال‌های آینده شکل دهد.

مشاهده بیشتر

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

دکمه بازگشت به بالا